Ben bugun evleniyorum ? Hakkaten evleniyorum. Muhtemelen giris sarkimizin -Gokhan Buyukkara’ya selam ettim- ilk notasini duyana kadar hicbir heyecan hissetmezken, o ilk nota ile birbirine vurmaya baslayan dizler ve akabinde geline donup “simdi mi evet dicektik?” diyebilecek kadar heyecanli bir ben…

Cok kosturdum, cok ugrastim. Ozellikle bu hafta bir yandan evlilik hazirliklari, diger yandan is derken Cuma aksami beynimin kulaklarimdan aktigini hissettim bir ara. Eksilen siviyi soda ile tamamladiktan sonra calismaya devam ettim tabi. Bu kosturmaca esnasinda tum bloglarimi ihmal ettigimi de daha onceki yazimda yazmistim. Iste onun acigini kapatmak icin yarin hazir cok da kosturmacam yokken -YALAN- netbook ve turlu internet erisimi olan aletlerimi yanimda goturup an be an aktarim ve hissiyat belirtme olayina giricem elimden geldigince. Becerebilirsem fotograflarla da suslemeye calisicam bu olaylari.

Son soz; ben bugun evleniyorum. Ama hic oyle gelmiyo. Insallah oyle geldiginde efendi gibi gelir. Abi ?