Her daim bana yüklenen bir işin sorumluluklarını yerine getirmek için elimden gelen yaparım. Sallama iş yapmam, özenirim. Eleştirileri dikkate alırım, eleştiriler doğrultusunda gerekli düzenlemeleri ve geliştirmeleri yaparım ki insanları dinlediğim anlaşılsın, umursadığım bilinsin. Tabii ki bu benim.

Benim aksime modellemeler var bir de. (Hakaret gelecek buraya) Kendi işleri dışında bir şey düşünmeyen; akabinde başkalarının işlerini aksatıp sonuçlara işi aksayan tarafın katlanmasına sebep olan; a) Sorumluluktan uzak, b) Zamanını kullanmayı bilmeyen, c) Hepsi ; kişiler. Tabii ki bu da ben DEĞİLİM.

İşte bu iki modellemenin ortak çalıştığı bir durumda, can sıkıcı olayların hep birinci modelin başına gelmesi; sebebinin de sürekli ikinci modelin olması nedendir bilinmez benim çalışma hayatımın bir kısmını özetliyor. Özetliyor, ama okuyup anlayan olmadığı için gerekli düzenlemeler ve geliştirmeler yapılamıyor. Sonuç olarak yataktan kalkmaya derman sahibi olunmayan bir günde güne müdürünüzden gelen azar maili ile başlıyorsunuz. Sebebi ise deli gibi kar yapan bir günde, hastaneye yetişmek için çıkmanız gerekirken; aslında en geç 2 saat önce gelmiş olması gereken datalar mesai bitimine 5 dakika kala geldiği için gözden kaçan ufak detaylar. Evet detayları ben gözden kaçırdım, ama hırsızın hiç mi suçu yok demezler mi adama?

Bizim burda demezler…